Postupnim nestankom nepotrebnih hodnika i skrivenih stepeništa, dolazi jedna nova dimenzija u dizajnu enterijera i eksterijera gde stepeništa postaju atraktivan detalj koji se stapa s modernističkim uređenjem okoline. Najčešće se kombinuje dobri stari i provereni spoj metala i stakla, odnosno aluminijuma i stakla gde refleksija stakla i visokopoliranog aluminijuma jednostavno zapanjuje svakoga. Današnje tehnike savijanja stakla i aluminijumskih cevi omogućuju da se izvedu mnoge, u prvi tren, nemoguće vizije dizajnera koje su proizašle iz kompleksnih računarskih programa gde se oblik kosi sa svim načelima zakona fizike. Kao nastavak ove interesante ideje dolaze ograde koje se kompletno sastoje od stakla, čime se dobija utisak da staklo stoji u vazduhu. Celokupan utisak je malo nepoverljiv, ali kompleksni statički proračuni i najnovija tehnologija proizvodnje i ugradnje omogućuje upravo to.

Strukturalne staklene ograde prate trend moderne arhitekture koja teži jednostavnom obliku i formi. U prošlosti su se ograde koristile za potpunu izolaciju od ostatka sveta i svojom masivnošću su štitile od neželjenih posetioca i pogleda. Zbog upotrebe sigurnosnog stakla, strukturalne staklene ograde pružaju istovremeno sigurnost, ali i otvorenost savremenog čoveka prema okolini i svetu.



U kombinaciji sa aluminijumskim profilima ovakve ograde zadovoljavaju sve estetske i arhitektonske standarde. Staklo se danas proizvodi sa raznim motivima i u različitim bojama, tako da se ograda, na prvi pogled, ni ne čini da je staklena.

Laminirano staklo

- Laminirano sigurnosno staklo koje se sastoji od dva ili više sloja stakla, te jednog ili više međuslojeva PVB-a (polyvinylbutyral), koji doprinose znatno većem kvalitetu čvrstoće i elastičnosti. U slučaju razbijanja stakla, krhotine i komadići stakla se ne raspršuju, već ostaju zadržani u okviru stakla zahvaljujući upravo plastičnom međusloju. Ovo staklo, takođe, upija zvučne vibracije širokog spektra, što omogučuje bolju zvučnu izolaciju od tradicionalnog stakla s istom debljinom. Najčešće se radi o dvostruko laminiranom staklu, što ne iskljućuje mogućnost višestrukog laminiranja tj. spajanje više staklenih ploča između kojih je prozirna PVB folija.

- Laminirano sigurnosno staklo štiti od posekotina i ozbiljnih povreda koje su uzrokovane razbijanjem stakla. Kada je takvo staklo razbijeno, njegovi komadići i krhotine ostaju uz PVB međusloju. Ova karakteristika, takođe, štiti od nezgodnih padova i ispadanja kroz staklo. Laminirano staklo se upotrebljava za prozore i vrata privatnih kuća i objekata, vila, poslovnih prostora, izloga radnji, zatim ostakljenih ograda balkona, škola, bolnica, bazena, zimskih vrtova itd.

Kaljeno staklo

Odlika kaljenog stakla je visoka čvrstoća, velika otpornost na habanje. Kaljenjem se postiže usmjeravanje kristalne mikrostrukture stakla. Time se površinska otpornost i čvrstoća stakla znatno povećava, povećava se otpornost na trošenje, površinska tvrdoća, smanjuje se mogućnost grebanja površine stakla te se smanjuje mogućnost pucanja stakla usled udaraca po staklenoj ploči. Kaljeno staklo takođe ima i sigurnosnu primenu ( u slučaju pucanja razbija se na male komadiće, te rizik potencijalnog povređivanja smanjuje se na minimum).

Izo staklo
Da bi se bolje razumela namjena IZO stakla potrebno je bliže objasniti pojam sunčeve energije i solarnog spektra. Solarna energija može se podeliti na sledeće komponente : - ultraljubičasto zračenje - vidljivo svjetlo i - infracrveno zračenje. Uticaj ultraljubičastog zračenja može biti štetan po ljude, može oštetiti nameštaj. Ovo zračenje se mora blokirati kako ne bi prolazilo kroz staklo. Vidljivost je poželjna jer je ujedno i najjeftiniji izvor svijetlosti. Infracrveno zračenje može biti korisno i štetno. Korisno je kada se sunčeva energija koristi za zagrevanje, a štetno u letnjem periodu kada dolazi do pregrevanja prostorija. Infracrveno zračenje se sastoji od zraka različite talasne dužine. Infracrveno zračenje, zrak relativno kratke talasne dužine, apsorbuju tepisi, zavese, pod, zidovi te ih menja u zrake velike talasne dužine. Ovakva promena se dešava i van prostorija gde se zagrevanje usled infracrvenog zračenja sunca menja u energiju velike talasne dužine. Niskoemisioni materijal na površini stakla odbija zrake velike talasne dužine unutar objekta u zimskom periodu kada je temperatura u unutrašnjosti prostorije viša od spoljašnje temperature. Tokom letnjeg perioda, niskoemisioni sloj odbija zrake velike talasne dužine izvan objekta, tako da unutrašnjost prostorije ima manju temperaturu od spoljšnje temperature. Dok odbija zrake velike talasne dužine, niskoemisioni sloj istovremeno omogućava prolaz dnevne svetlosti. Ako je staklo obojeno, čime dolazi do prelamanja ultravioletne svetlosti pri prolasku kroz staklo, niskoemisioni sloj obezbeđuje idealnu zaštitu od sunčevog zračenja i istovremeno je zadržava. Za dalja poboljšanja toplotne izolacije izo stakla, može se u međuprostor izo stakla umesto vazduha puniti plemeniti gas argon ili drugi plemeniti gasovi (Krypton, Xenon, nekad ranije moguć je bio i SF6 koji nije pogodan za okolinu) kao i mešavine plemenitih gasova koji poboljšavaju toplotni koeficijent izo stakla za 0,3 W/m2K u odnosu na vazduh. Ako se želi postići bolja vrednost može se puniti skupim Kriptonom koji poboljšava koeficijent toplotne izolacije za 0,4 W/m2K.

Strukturalne staklene ograde moraju zadovoljavati sigurnosne kriterijume zavisno od tipa objekta na koji se ugrađuju. Minimalnu sigurnost pruža laminirano staklo, dva stakla sa lepljenom folijom u sredini, pri oštećenju staklo se ne može raspasti, a sve češća je upotreba kaljenog stakla, minimalne debljine 16mm, a maksimalne 20mm.

Konstukcija ograde može da bude kombinacija stubića i rukohvata. Današnji trendovi diktiraju jednostavnu formu, staklene ograde se fiksiraju za podlogu na donjoj strani, tačkasto, uz pomoć konektora.

Elegantan nosač stakla montira se na horizontalnu površinu, međutim može da se namontira i na podlogu koja se nalazi pod odrađenim uglom gde je potrebno prilagoditi staklo po želji kupca. Nosač stakla ne zahteva poseban režim održavanja, gde je glavna noseća konstrukcija prekrivena opšivkom od aluminijumskog profila u visokom sjaju.

Velika staklena površina stvara utisak maksimalno slobodnog prostora, jednostavnog dizajna gde se poseban naglasak stavlja na uklapanje ograde sa drugim modernim detaljima na objektu (stambenoj kući ili poslovnom prostoru).

Kod konstrukcija potpuno staklenih strukturalnih ograda i svugde gde se staklo koristi na maksimalno filigrantski i lagano delujući način, statičko načelo ubacivanja stakla važno je pitanje. Nezavisno od konstrukcijskog i statičkog oblikovanja, inteligentna rešenja će se ubuduće odlikovati time što su kod svih primena staklo i okvir, konstrukcija – učvršćenje, zajedno usklađeni i optimizovani, i kao takvi postižu najveću moguću korist za korisnika i najbolji mogući rezultat.

Kvalitet izrade i trajnost staklene ograde, nezavisno od odabrane vrste i debljine stakla, uglavnom zavise od načinu pričvršćenja. Strukturalnim staklenim ogradama koje se vode linearno izbegavaju se lokalna površna naprezanja u staklu pa se najvećim delom može odustati od bušenja rupa u staklu.